Nieuws

Tijden veranderen. En boswachters ook. In mijn herinnering waren het grote volwassen mannen met gevoerde laarzen en een afgerichte Ierse setter aan hun zijde. Karabijn over de schouder. Maar toen was ik nog klein. Tegenwoordig is de boswachter een jonge vent met smartphone. Dat is mooi, want als er dan iets interessants gebeurt in zijn gebied, kan dat gelijk breed gedeeld worden. Wie Facebook heeft kan Kardinge volgen.

Laatst sprak ik met de boswachter over de mogelijkheden van QR codes. Geen grote infopanelen meer bij een oeverzwaluwenwand, maar een paaltje met een code-plaatje die je laat scannen door je mobiel. Vervolgens krijg je alle info + geluid op je display. Maar zelfs dat schijnt niet de nieuwste ontwikkeling te zijn. Er zijn mobieltjes (of applicaties) die je de omgeving kunt laten filmen en dan herkennen ze waar je bent. Dan krijg je direct alle info die bij die plek hoort. Wordt al aan gewerkt.

Wat nooit zal veranderen: de boswachter hurkt, plukt een kamgrasje en vertelt…

Als de dagen korter en kouder worden, vergt het best wat discipline om te blijven hardlopen. Maar de echte fanatiekelingen laten zich natuurlijk niet weerhouden door kou, nattigheid of duisternis. Met deze tien tips loop je veilig de winter door.

1. Kies de juiste kleding
   Het is nooit te koud of te nat om hard te lopen, als je je goed kleedt op deze weersomstandigheden. Katoenen kleding neemt veel vocht op, waardoor je het snel koud krijgt. Je kunt beter kiezen voor kleding van kunststofvezels die je transpiratie afvoeren. Draag meerdere, dunne laagjes over elkaar, zodat er een isolerend luchtlaagje ontstaat. De buitenste laag moet zweet doorlaten, maar regen en wind buiten houden. Pas wel op dat je je niet te dik aankleedt. Als je eenmaal op stoom bent, warm je snel op. Via je hoofd verlies je veel lichaamswarmte. Draag daarom als het erg koud is een muts. Je kunt ook dunne handschoenen aantrekken als je snel koude handen hebt.
2. Val op
   Vooral automobilisten zien je pas op het laatste nippertje, zeker als je zwarte kleding draagt. Zorg ervoor dat je goed zichtbaar bent in het donker. Draag verlichting en kleding of een hesje dat reflecteert. Er zijn banden met LED-lampjes die je om je arm of been kunt dragen, maar je kunt ook kleine fietslampjes gebruiken. Blijf zelf ook alert op wandelaars en fietsers zonder licht die vanuit het niets opduiken.
3. Neem een slimme route
   Kies een parcours dat je kent als je linkerbroekzak of loop via een goed verlichte route, zodat je niet over een onverwacht stoepje struikelt of je enkel verzwikt in een onopvallende kuil. Je kunt meerdere kleine rondes in je buurt lopen in plaats van een grote ronde. Zo ben je snel weer thuis als het weer ineens omslaat.
4. Let op de wind
   Houd er rekening mee dat wind de gevoelstemperatuur flink verlaagt. Loop op de heenweg tegen de wind in, zodat je terug wind mee hebt. Als je flink bezweet bent, koel je namelijk harder af. Als je nog tegen de wind in richting huis moet, maakt dat je loopje extra zwaar.
5. Zet muziek zachter
   Loop je graag met een mp3-speler? In het donker kun je deze beter thuis laten of zachter zetten. Omdat je minder ziet, heb je je gehoor hard nodig om medeweggebruikers op tijd op te merken.
6. Loop samen
   Voel je je niet zo op je gemak in je eentje in het donker, zoek dan een loopmaatje. Of sluit je aan bij een loopgroep, atletiekvereniging of volg een serie clinics. Dat is meteen een goede stok achter de deur als het slecht weer is en de comfortabele bank lonkt.
7. Glijd niet uit
   Op verse sneeuw kun je nog prima lopen, maar op ijzel of aangevroren sneeuw glibber je snel weg en dan is een blessure snel opgelopen. Uitglijders kun je proberen te voorkomen door schoenen met extra profiel te dragen, kortere passen te maken en je snelheid te verlagen. Als buiten lopen echt niet meer lukt, kun je op een loopband trainen of je conditie op peil houden met zwemmen of een andere binnensport.
8. Zet schoenen niet bij de verwarming
   Je kunt je schoenen beter niet bij de verwarming drogen, dat is slecht voor het materiaal. Als ze erg nat geworden zijn, kun je er een prop (kranten)papier in doen en deze eventueel een paar keer vervangen, zodat ze sneller drogen. Het is ook handig om een tweede paar loopschoenen te hebben: mocht het ene paar nog vochtig zijn, dan kun je het andere aantrekken.
9. Loop niet met koorts
   Als de symptomen zich boven de nek voordoen (neusverkoudheid, oorpijn, keelpijn), mag je best rustig hardlopen. Heb je last van griep, koorts of symptomen lager dan de nek (kortademigheid, hoesten, spierpijn) dan mag je niet lopen. Doorlopen vertraagt je herstel en kan ervoor zorgen dat je overtraind raakt. Pas als je volledig hersteld bent, kun je het hardlopen rustig oppakken. Neem voor elke ziektedag twee dagen rust.
10. Stel een doel
    Lekker lopen in het zonnetje is misschien motiverender dan in het donker nog de deur uit moeten. Schrijf je alvast in voor een loopwedstrijd in de winter of lente, dan moet je wel blijven trainen om fit aan de start te kunnen verschijnen.

Soms vragen we ons wel eens af op deze site: moeten we het nou over hardlopen hebben of over de natuur? Beide. Eigenlijk kun je niet hardlopen in een natuurgebied en je afsluiten voor je omgeving. Je ontkomt er nu zeker niet aan, want de boeren hebben het druk. Je ruikt de wereld om je heen. Gras keren, bieten rooien en boeskool. De zon schittert op een zwartglimmend geploegde akker vette klei. Back to nature. Een natuurgebied in een natuurgebied. Gelukkig hebben we hardloopschema’s op de site staan die je tempo opkrikken waarbij je af en toe mag wandelen. Kwestie van uitmeten. Vergeet niet te genieten!

Maar er zijn ook dagen dat het lopen moeilijk gaat. ’Ben ik hier nog maar? ‘t Schiet ja niet op, alles doet mij zeer.’ Zoiets. Dan moet je afleiding zoeken. Gewoon kijken en luisteren. Wie op 2,4 km. na het bruggetje linksaf gaat kan de schroevende, miauwende buizerds boven het bos niet missen. Tegen de tijd dat je verwacht ze aan te kunnen raken ben je 1 mijl pijnvrij verder. En let eens op de bosranden. Door een uitgekiend beleid is dit in het voorjaar een explosie van bloemenpracht, maar nu in de herfst is het donkerrood door de vele besdragende struiken. Het grappige is dat als je er langs rent, dan zou je zo maar kunnen denken dat je daar alleen bent. Pas als je langzaam loopt merk je ze op: hier zitten stiekem honderden vogels te fourageren. Mij ontlokt dat altijd een glimlach. En dan kan ik weer verder. Kwestie van uitmeten.

Zo eind september en het eerste weekend van oktober neemt de drukte op het 4 Mijl parkoers toe. Veel recreanten willen even checken of ze klaar zijn voor de 4 Mijl. Of ze willen kijken wat de te verwachten eindtijd dit jaar gaat worden. Wij hebben het al wel vaker geschreven: je kunt wel klokken op het 4 Mijl parkoers, maar de tweede zondag van oktober loop je toch sneller!

Wat wij een hele leuke generale vinden is de 4 Mijl van Thesinge. Deze is een ietsiepietsie langer dan de 4 Mijl van Groningen. Maar voorgaande jaren hadden ze op precies 6437 meter (de Groningse 4 Mijl dus) een tijdwaarneming met finishklok gezet, zodat je kunt zien wat je straks op de echte 4 Mijl loopt. Maar de Thaisner DörpsRun is ook knus, hier worden lopers met fruit en massage in de watten gelegd. Maar haast je met inschrijven, vol is vol.

Het 4 Mijl oefenparkoers is natuurlijk exact 4 mijl. En onze hardloopschema’s zijn daar ook op geënt.
Eigenlijk zijn de 4 Mijl-lopers onze doelgroep. In het begin…
Maar het oefenparkoers wordt door veel meer mensen gebruikt. Regelmatig traint hier een atletiekvereniging of een hardloopclub. Zelfs beroemde hardlopers zijn we hier al tegen gekomen (je herkent ze aan de snelheid). En ook nordic walkers walken nordic in de natuur van Kardinge. Het parkoers blijkt gewoon een sportief rondje voor iedereen te zijn. En dus ook voor absolute beginners. Zij die nog nooit hebben hardgelopen. Zij die zelfs nog hardloopschoenen moeten kopen. Gewoon beginnen, je bent met anderen. Voor hun plaatsen we deze poster van het Dagblad van het Noorden. Klik op de poster en lees. Of nog beter: bestel de glossy poster op A3-formaat en hang het op de meterkast. En dan volgend jaar de 4 Mijl.

Hardlopers lopen altijd hard. Weer of geen weer. Regen is soms een zegen. Lekker man, zo‘n buitje. Voor recreanten ligt dat wat genuanceerder. Het moet wel leuk blijven. Maar… over dik twee maand moeten we aan de bak: de 4 Mijl van Groningen. Tijd dus om te beginnen met trainen. Weer of geen weer. Nu wil het in een natuurgebied wel eens blank staan na een wolkbreuk, het 4 Mijl oefenparkoers is altijd uitstekend begaanbaar. Zo nat hebben wij het nog niet meegemaakt. Dus dat mag je niet weerhouden. En wie ver weg woont kan lekker douchen in Kardinge.

Waar je na een hoosbui wel om mag denken is die overstekende naaktslak. Daar staat tegenover dat het na een bui ongelofelijk lekker ruikt in het bos. Run baby!

Beginnende hardlopers moeten ook doelen stellen. Uiteraard kun je gebruik maken van onze schema‘s elders op de site (wandelen - joggen - wandelen). Maar het is ook een kick om voor het eerst 1600 meter te rennen. Dan heb je 1 mijl te pakken, het eerste kwart.
En dat is een mooi rustpunt, dankzij de familie Mulder. Wie naar links kijkt ziet de nestkast van de torenvalken. Al was dat dit jaar nog geen uitgemaakte zaak: een nijlgans had ook zijn oog op de kast laten vallen. Maar de torenvalken broeden hier al vijf jaar, dus de kraker werd met een dwarslatje voor de opening tegengehouden. En eigenlijk maar goed ook. Want torenvalken kunnen veel, behalve nesten bouwen. Of ze gebruiken een oud kraaiennest of nestkasten. En zelfs dan kleden ze het niet gezellig aan. Geen takjes of ander huisvlijt. De eieren worden gewoon op de houten bodem gelegd. Met braakballen, veren en prooiresten wordt het vanzelf wel knus.
Iedereen kent de torenvalk. Natuurlijk omdat hij vaak langs de snelweg staat te bidden. Dat komt omdat wegen op zand zijn aangelegd en daarom is het daar vaak veel droger dan het omringende land. En daar vind je de veldmuis (die houdt van droge voeten), hét prooidier van de torenvalk. Biologen noemen dat hun ‘stapelvoedsel’.

Wat betreft het broeden zijn er twee interessante zaken: het moment waarop het wijfje begint met de eileg is sterk afhankelijk van hoe de muizen de winter uitkomen. Dus overleven veel vette muizen en komen die vroeg uit hun hol, of is er slechts een enkel uitgemergeld ‘te laat’ muisje. Ik geef toe: helemaal uniek is dat fenomeen niet. De koolmees zijn jongen komen ook uit het ei net als de rupsen op hun hoogtepunt zijn. Dat lijkt een kwestie van kalender kijken, maar die rupsen zijn wel afhankelijk van de hoeveelheid neerslag. Het verhaal wil dat boeren vroeger keken wanneer de koolmees begon met broeden, dan wisten ze wanneer het ging regenen.

Het is dus niet alleen kalender. In Zuid-Europa broedt de Eleonora‘s valk. Als alle vogels in Europa hun jongen al groot hebben begint zij pas met broeden. Je voelt hem aankomen hè? Als de vogeltrek op gang komt en een enorme biomassa richting zuiden trekt hangen daar de Eleonora’s valken zij aan zij boven zee ‘onze’ zangvogeltjes (hun stapelvoedsel) op te wachten. Blijft natuurlijk de vraag: hoe weet die valk rond de Middellandse Zee wanneer het weer zo omslaat dat de vogeltrek op gang komt. De omgekeerde vraag is ook leuk: als de Eleonora’s valk zijn eerste ei legt, slaat dan 4 weken later het weer om in Noord-Europa?

Maar terug naar de torenvalk, want het wordt nog leuker. In de natuur zijn de mannetjes altijd mooier, groter, imposanter, vul maar in. Dat moet ook om indruk te maken op de wijfjes. Anders zien die vrouwtjes je niet staan. Behalve bij de roofvogels. Daar zijn (een enkele uitzondering daargelaten) de vrouwtjes veel groter dan de mannetjes. Over het waarom zijn verschillende theorieën 1) roofvogels geven de prooien wel aan elkaar over in de lucht, dat gaat niet altijd even zachtzinnig 2) in geval van grote schaarste in voedselaanbod kan de vrouw langer interen op haar reserves en dus doorgaan met broeden 3) een man met honger zal nooit langs het wijfje komen (om een jong op te vreten). De man wint het niet van de vrouw, de voortplanting is veiliggesteld. Grote vrouwen, kleine mannetjes. Dat houdt dus ook in: een vrouwtje-kuiken heeft veel meer voedsel nodig dan een mannetjes-jong.

Uit onderzoek (van de RUG nog wel) is gebleken dat in een goed muizenjaar er significant meer vrouwtjes worden ‘gemaakt’. Er is veel te vreten dus laten we maar meisjes voortbrengen, zoiets. Mocht een legsel verloren gaan en het paartje besluit een tweede legsel uit te broeden, dan is haast geboden. Immers, als het weer omslaat ben je te laat. Omdat er snel nog even een paar jongen groot gebracht moeten worden, is het tweede legsel nagenoeg een mannen-legsel. De Torenvalk-vrouw kan het geslacht van de nakomelingen sturen. Mooi hè? Sta daar maar even bij stil, op 1 Mijl.

Wij zijn een beetje aparte vogelaars. Als er een haakbek in Beijum is gesignaleerd geloven we dat wel. Maar als een wilde eend zijn nest op 6 meter hoog in de boom heeft gemaakt gaan we rustig een halve dag wachten om te zien hoe die kuikens het nest uit worden gebonjourd. Want dat is leuk hoor. Wij zijn van die mensen die te laat op een afspraak komen omdat er drie musjes een stofbad zaten te nemen. Je moet wel prioriteiten kunnen stellen.

Zo komen we bij de sprinkhaanzanger, ook zo’n buitenbeentje. Misschien wel het onbekendste vogeltje van Nederland. De helft van de literatuur noemt hem zelfs heel anders: sprinkhaanrietzanger. Op de website van Vogelbescherming staat: “vrijwel niets bekend van deze vogelsoort. Hierdoor is de biologie van de sprinkhaanzanger nog grotendeels in mysterieuze nevelen gehuld. Zelfs zijn trekroute, hoeveel er doortrekken en waar hij overwintert weten we niet.” Alsof ze uit de lucht komen vallen.

Dat heeft natuurlijk een reden: hij is onzichtbaar! Hij zit bijna altijd laag in het riet. Doordat hij tijdens het zingen zijn kop draait komt het geluid dan van links, dan weer van rechts. Lokaliseren wordt dan een crime. Het bijzondere van dit vogeltje is dat het een lange middelste teen heeft. Hierdoor is hij in staat 2 rietstengels tegelijk te pakken. Zo verplaatst hij zich door het riet. En bij gevaar vliegt hij niet op, maar kruipt heel diep weg. Ga die maar eens spotten.

Maar je kunt hem niet missen! Want hij zingt net zoals een sprinkhaan tjirpt. Vandaar die naam. Wie ooit een koekoek heeft horen roepen, of een specht heeft horen roffelen blijft daar zijn leven lang een zesde zintuig voor houden. “Hé ik hoor [2 kilometer verderop] een koekoek.“ Wie ooit de sprinkhaanzanger hoort… Wees gewaarschuwd. Op 2.6 kilometer zit ‘ie in het riet. Zien zul je hem niet. Maar vergeten nooit weer.

Weet je nog, de avondvierdaagse? De bloemen van mammie op de laatste avond waren nog veel mooier dan het kruisje. Dat was vast de kiem dat je nu de 4 Mijl loopt. Wel, we kunnen op herhaling. Langs het parcours, om precies te zijn: op 5,7 km, legt Natuurmonumenten twee plukakkers aan. Veldjes waar een mengsel van bloemen en granen wordt gezaaid. De bloemen zijn voor vlinders en wilde bijen, ze kunnen er hun eitjes leggen en nectar halen. Het zaad is voor het wild en de vogels.’s Winters laat men het zaadbed staan zodat dit voor vogels een grote voedertafel wordt.

Aangezien het om 1-jarige planten gaat mogen bezoekers van het recreatiegebied hier zomers hun boeket bloemen plukken. Stel dus een mooi boeket samen met o.a. klaproos, korenbloem, madelief, goudsbloem en zonnebloem. En wacht dan aan de finish op de eerste loper…

Oude tijden herleven.

Natuurmonumenten heeft met het 4 Mijl parkoers wel een bedoeling. Sporten in de open lucht is gezond. En in een mooie omgeving voel je je beter. Maar… mensen moeten eigenlijk ook gaan inzien hoe verschrikkelijk mooi de natuur kan zijn. En niet alleen op safari, maar ook dicht bij huis. Dus lekker rennen en je verwonderen, en op zondag met je vriend terugkomen voor een lange wandeling in een fantastisch gevarieerd gebied.

Nou, opdracht voltooid. Tenminste, daar leek het zondag wel een beetje op. Het was nog net geen Herestraat zaterdagmiddag. Maar druk was het wel. Iedereen genoot van het prachtige weer. Wat nou bleek zonnetje? Gewoon mooi weer man! De vogels floten, de zwaan zette zijn territorium af, en de mollen kwamen een luchtje scheppen. En iedereen opgewekt, 235 hectare levenslust.

We schreven het al eerder: het natuurpark Kardinge/Noorddijk is een geweldig wandelgebied. Vereniging Natuurmonu-menten probeert iedereen dat inzicht te geven. Met het 4 Mijl parcours hopen ze dat sporters hier komen hardlopen en dat die mensen gaandeweg beseffen: ‘verhip, wat is het hier onwijs mooi. Ik kom hier op zondag ook eens wandelen met het hele gezin, of met vrienden. Want dit gebied moeten zij eigenlijk ook eens zien.’ En gelijk hebben ze. Ruimte zat voor iedereen. In het gebied zijn vier wandelroutes uitgezet die we binnenkort op deze website willen zetten. Het leuke is dat in dit gebied altijd wel iets te zien of te horen is.

Toen de WK-gekte op zijn hoogtepunt was en je alleen nog maar meetelde als je tot en met je ondergoed oranje was, stond daar ‘n Grunnigs meulntje. Als je hét symbool van de natie bent, heb je geen opsmuk nodig. Eenvoud siert. Zo Gronings als Arjen Robben zelf.

De ene dag kom je hier een boeddhist tegen die ganzeneieren invet om te voorkomen dat er teveel ganzen komen, de volgende dag ben je getuige van een reddingsoperatie van een jong visdiefje. Leuk om te zien hoe vier volwassen vogels hun redder aanvallen. Ook mooi: het meerkoetje dat zijn nest bouwt op de muskusratval, vier putters op dezelfde distel en vliegles voor hongerige zwaluwen. Als de bermen net gemaaid zijn kun je kilometers over stro rennen, dat veert zo geweldig. Maar na een zomerse wolkbreuk is het steeple-chase. Denk er om: als plotseling alle bijen weg zijn, dan gaat het zo regenen.

Natuurgebieden veranderen niet alleen met de seizoenen, ze veranderen per minuut. ‘s Ochtends het vogelconcert, ‹s avonds de laagscherende watervleermuizen. Altijd verwondering in Kardinge.

Dit jaar mogen er 1000 extra lopers meedoen aan de 4 Mijl van Groningen. Niet ondenkbaar dat daar lopers tussen zitten die voor het eerst meedoen. Dan is het nu wel tijd om te starten!
Op deze site vind je een beginnersschema die lopers in acht week klaar stoomt om te pieken op die tweede zondag in oktober.

Hardlooptrainer Henk Meier van Loopgroep Bedum heeft een folder met tips en handvaten voor beginners geschreven. Let wel: deze is voor het hardlopen in het algemeen en niet specifiek gericht op 4 Mijl. Henk gaat er al een beetje vanuit dat je ná oktober door blijft rennen…

Vereniging Natuurmonumenten en Sportcentrum Kardinge hebben elkaar gevonden. Van oudsher beheert Natuurmonumenten ongerepte natuurgebieden, ver weg van de bewoonde wereld. Maar je hoeft niet per se 2 uur in de auto te zitten om naar een natuurgebied toe te gaan. Natuur is overal, in de tuin, in de straat en in de stad. Om meer mensen van de natuur te laten genieten beheert Natuurmonumenten steeds vaker de mooiste gebieden nabij steden. Recreatiegebied Kardinge/Noorddijk is zo’n voorbeeld.
Omdat natuur en sporten uitstekend samengaan heeft Natuurmonumenten enthousiast meegewerkt aan de realisatie van het 4 mijl parcours.

Dat het natuurgebied een aanzuigende werking had op de regio was verwacht. De fotograaf uit Peize en de vogelaar uit Garrelsweer komen hier graag. Het zou ons niet verwonderen dat de Noordermolen de meest gefotografeerde molen van de provincie is.
Maar ook het 4 mijl parcours trekt mensen naar dit gebied. De hardlopers uit Bedum zijn hier kind aan huis. Mensen uit de regio wil hier graag eens een 4 mijl oefenen.

Sportcentrum Kardinge heeft aangeboden dat die hardlopers van hun faciliteiten gebruik kunnen maken. Voor 2,50 euro kunnen hardlopers zich omkleden in Kardinge, hun waardevolle spullen in een kluisje opbergen en na afloop lekker douchen. Iedere hardloper kan — op vertoon van kassabon — na afloop een gratis sportdrankje in het restaurant ophalen.
Een nieuw arrangement is “rennen en zwemmen”: omkleden in Kardinge (inclusief gebruik kluisje), hardlopen in het natuurgebied, na terugkomst even het zweet afspoelen en dan een frisse duik nemen in het zwembad. Eigenlijk ben je dan alweer uitgerust als je naar huis toe rijdt! Prijs 5,00 euro.

• Raadpleeg voor openingstijden van het zwembad de website www.kardinge.nl.
• Kardinge Horeca serveert op aanvraag heerlijke pastamaaltijden.

krabbescheer

Twintig meter na de start van de 4 mijl passeer je een bruggetje. Als het niet te druk is wordt dit bruggetje door veel lopers ook voor rek- en strekoefeningen gebruikt¹. En gelijk hebben ze, want je hebt een prachtig uitzicht over het meer. Nieuwsgierige eenden komen snel aanzwemmen en wie naar beneden kijkt ziet aan de schrijvertjes en de krabbescheer dat het water akelig schoon is.

Op het meer liggen twee vlotjes. Deze zijn bedoeld om visdiefjes over te halen hier te gaan broeden. Dat is wel nuttige informatie, want het visdiefje komt niet zo vroeg terug uit Afrika. Dus voor die tijd zitten aalscholvers, scholeksters en eenden op het vlot toilet te maken en uit te rusten. In de broedtijd worden ze geacht plaats te maken, een kwestie van waarden en normen in de natuur…

Visdiefje - foto Ana Buren

Het visdiefje behoort tot de sternen, maar is niet aan de kust gebonden. Ze broeden ook op platte daken van een industrieterrein. Wie zich bij ‘sternen’ niks weet voor te stellen: in de volksmond worden ze wel zeezwaluwen genoemd. Magnifieke vliegers!
Opmerkelijke is dat de vogel in België veel minder voorkomt. In Nederland broedt de vogel in zulke grote aantallen dat ons land extra beschermde gebieden voor de soort moet instellen. Of die vlotjes daar een direct verband mee hebben is mij nog niet duidelijk.

Kardinge is een heel mooi gebied om te hardlopen, maar om toptijden neer te zetten moet een natuurmens hier niet zijn. Onderweg is veel te veel te zien. Baltsende kievitten, wilde orchideeën, reeën, roofvogels, een sloot vol gele plomp. Of de vlucht van het visdiefje. Neem dus maar even ruim de tijd op het bruggetje, en zie hoe de wind waait. Slimmerikken hadden bij het sportcentrum al aan de vlaggen gezien dat ze starten met wind tegen. En de golven op het water verraden ook veel.
Maar jagende visdiefjes vertellen je ook hoe de wind waait. Want visdiefjes zoeken naar kleine visjes. Zou een visdiefje met wind in de rug vliegen, dan is hij al over het visje heen voordat hij het ziet. Vandaar dat ze vaak tegen de wind in vliegen. Om alsnog niet te snel over het water te gaan klimmen ze in hun vlucht. Als ze een vis in het oog hebben staan ze even stil, net als het bidden van een torenvalk. Bij weinig wind staan ze rechtop in de wind om maximaal stuwing te pakken, bij veel tegenwind liggen ze veel platter te bidden om niet achteruit geblazen te worden. Wanneer het een klein visje ontdekt heeft, duikt de visdief omlaag om de vis te grijpen. Aan de jagende visdfief herleidt men de wind.
Ah, en de koekoek is ook terug. Eigenlijk: de koekoeken zijn terug.

De winter is voorbij. Deze winter was het 4 mijl parcours bedekt met een dikke laag sneeuw. En in een natuurgebied laat je de wereld zoals hij is. Niet sneeuwruimen laat staan zout strooien. Maar ook in de winter is Kardinge prachtig.

Veel hardlopers doen lachend mee aan de blubberige plantsoenloop of ze rennen een marathon bij die Jungfrau omhoog. Die lopers kunnen ook op sneeuw rennen. Voor al die anderen is Kardinge een aanrader voor een prachtige wandeling in de mystieke winter.
Er zijn ook sporen van de vos gespot in de sneeuw. Als dat maar goed gaat…

Oké, die winter was al een beetje voorbij. Het luchtruim wordt beheerst door luidruchtige bonte pieten (scholekster), de grutto, de tureluur en de magnifieke baltsvlucht van de kievit. De kuifeenden zwemmen weer als paartjes en iedere dag zijn er minder smienten. Ook de laatste zal weldra vertrekken naar de arctische broedgebieden. Te vroeg vertrekken is een risico: is de vorst al geweken of ligt alles nog onder een dikke laag sneeuw en wacht de hongerdood? Maar wie als laatste aankomt heeft het slechtste territorium. Dat zijn heel andere keuzes dan ‘welke schoenen lopen het lekkerst.’

De bloeiende wilgenkatjes geven een gele glans aan de bosrand. Vogelaars brengen nog snel de nesten in kaart voordat alles ondoordringbaar groen is. Maar de echte ommekeer is natuurlijk die eerste zwaluw, dan gaat het zomeren! Vanmiddag op 2,2 kilometer, waar de lange rij Italiaanse populieren ophoudt, scheerden vier boerenzwaluwen laag over het wegdek en over het water. Hun roep ontroert.
Een nieuwe lente, een nieuw seizoen. Nieuwe kansen. Voor de vos, de smient en de hardloper.

Oktober is natuurlijk dé maand van de 4 Mijl van Groningen. Dat hebben we op het trainingsparcours duidelijk gemerkt. Het laatste weekend voor die tweede zondag in oktober hebben enige honderden lopers hun fitheid getest: 'ben ik er klaar voor?' Het was een gezellige drukte, groepjes hardlopers wachtten elkaar op bij de finish.
Maar over de 4 Mijl is zo verschrikkelijk veel gezegd, geschreven en gefilmd dat wij het hier in oktober niet gaan hebben over hardlopen.

slechtvalk-www.birdphoto.nl

Sovon Vogelonderzoek Nederland organiseert vogeltellingen ten behoeve van natuurbeheer, beleid en onderzoek. In Kardinge, op de bult om precies te zijn, is een trekvogeltelpunt. Prachtig om te zien. Behalve dat je een mooi panorama-uitzicht hebt, er vogelaars staan die met enthousiasme over hun waarnemingen vertellen, kan het ook zo maar voorkomen dat er een slechtvalk zo laag overvliegt dat je z'n masker duidelijk ziet. Even ben je geneigd te denken: wie kijkt nou naar wie?

Op dinsdag 13 oktober vlogen er 67 vogels per minuut langs de telpost. Terwijl jij dus de 4 Mijl in een half uur rent, passeren meer dan tweeduizend vogels de Kardingerbult.

het oktoberoverzicht(pdf)

Eigenlijk valt een Hollandse zomer wel mee. Je moet alleen niet in een tentje - met drie jengelende kinderen - op de camping in een plas water staan. Dan kan zo'n zomer best. Overal dagjesmensen aan het fietsen, goed weer om te hardlopen en word je een keer nat dan ben je zo weer droog. En wij hebben de mooiste luchten. Dat is mooi meegenomen want de helft van je blikveld is dan al oké!
Nu is de tijd gekomen dat 'incidentele lopers' hun schoenen afstoffen en in training gaan voor de 4 Mijl. Regelmatig zie je lopers het officiële rondje volbrengen, met eindspurt en de stopwatch indrukkend op de finishlijn. Er wordt geklokt, er wordt gecheckt. Groningen rent weer.

Voor mensen die regelmatig de 4 Mijl lopen rijst er vaak één vraag: zal ik dit jaar sneller zijn dan vorig jaar? Soms moet je ook wel. Want wie vorig jaar 30'19'' liep, die moet dit jaar wel twintig seconden sneller lopen om onder die magische halfuurgrens te komen… toch? Om je snelheid op te krikken kun je je aanmelden bij de Atletiekvereniging, je kunt workshops volgen en/of intervaltrainingen doen. Dankzij de hectometeraanduiding is dit parcours zelfs erg geschikt om tempotrainingen te doen. Je hoeft niet steeds op je stopwatch te loeren.
Je kan zelfs om je heen kijken. En wie er dan oog voor heeft: vlak voor de molen vliegen er in het riet vogeltjes met je mee. Bijna op aanraakafstand. Putters. Er zit zelfs één puttertje tussen met een rode kleurring. Die is vast ontsnapt uit een kooi. Die geniet van deze Hollandse zomer.

Nieuw op deze site: interval en tempotrainingen.

Dat hardlopen in een natuurgebied leuk is hoeven we niemand te vertellen. En dat veel variatie in het landschap leidt tot veel variatie bij de bewoners in dat landschap is ook alleen maar logisch. Maar zo af en toe moeten we even ergens op wijzen. In januari was hier zo maar een rode wouw. Die kwam gewoon even buurten. Een vliegende rode wouw herken je onmiddellijk omdat het de enige roofvogel is die een gevorkte staart heeft (oké, de zwarte wouw ook dan).

En zeker een vermelding waard is de koekoek. Wij hebben nou eenmaal een zwak voor buitenbeentjes. Dat een koekoek zijn eieren bij een ander in het nest legt weet iedereen. Maar dat maakt hem wel heel speciaal. Omdat hij zelf geen nest hoeft te bouwen komt hij veel later terug uit Afrika. En omdat zijn jong als eerste uit het ei moet komen (om de rest van die andere eieren er snel uit te kieperen) groeit een koekoekembryo razendsnel, een soort inhaalrace. De koekoek houdt van een open landschap met hoge uitkijkposten. Daarvandaan observeert zij waar de kleine karekiet en de heggemus broeden zodat zij weet waar zij haar ei kwijt kan. Prachtig toch? In Kardinge!

En het wordt nog veel mooier: de koekoek is bijna de perfecte uitvoering van "mimicry". Mimicry is dat je je voordoet als iemand anders om daar voordeel uit te halen. Bekend is natuurlijk de wesp. Een heel vies beestje om op te eten en hij prikt ook nog eens heel akelig. Dus heel veel lekkere onschadelijke insecten zijn zwart/geel gestreept. Geen vogel die ze meer vreten wil. Doen alsof je iemand anders bent. Slim! Nou de koekoek: zijn ei lijkt sprekend op het ei van de waardvogel. De koekoek haalt er 1 eitje uit en legt precies net zo'n ei terug. Door zijn gestreepte voorkant lijkt de koekoek zelf veel op een sperwer. Voor een jonge koekoek, zonder ouders die hem beschermen, is dat een uitstekend wapen. Want niet veel rovers zullen een sperwer aanvallen. Dat is de eerste winst.
Maar sommige vogelexperts denken ook dat die 'sperwergelijkenis' de volwassen vogels helpt. Als "Pa Sperwer" overvliegt, verlaten de zangvogels hun nest om hem te verjagen. Daardoor heeft vrouw koekoek de kans om snel een ei in het nest te leggen.

Er is nog veel onbekend over de koekoek. Vroeger dacht men dat ze een ei in een ander nest legden en klaar. Recent Brits onderzoek heeft aangetoond dat de ouders toch wel in de buurt blijven om een oogje in het zeil te houden. Mogelijk waken ze er voor dat de soort in stand wordt gehouden. Oftewel: komt er wel wat uit…? Wat ook heel aannemelijk klinkt: als een pasgeboren vogel zijn ogen open doet ziet hij papa en mama. Maar het zou een ramp zijn als een pasgeboren koekoeksjong seksueel zou inprenten op zijn gastouders (hier staat: een jonge koekoek moet volgend jaar niet met een kleine karekiet willen paren!). Waarschijnlijk herkent het jong een signaal of een kreet wat kenmerkend is voor zijn soort. Dat triggert hem om zijn ware identiteit te gaan onderzoeken. Dan moet wel iemand dat signaal afgeven.

Maar uh, wat heeft dit met hardlopen van doen? Wel, iedereen heeft al duizend maal een roodborst gezien. En velen nog nooit een koekoek. En terwijl bijna niemand, nou ja, weet hoe een roodborst zingt, weet wel iedereen wel hoe die koekoek klinkt. Tijd dus om hem ook te zien in het veld. Helemaal niet zo moeilijk in dit gebied. Zelfs niet als je hardloopt! De roep van de koekoek is helder en onmiskenbaar. Als het zich verplaatst, weet je direct waar je zoeken moet. Wat ook een goede indicatie is: als alle zangvogeltjes stil vallen, wacht dan maar even. Grote kans, zeker nu, dat de koekoek er in een rechte lijn aan komt. Een blauwgrijze vogel die zijn kop opvallend hoog houdt.

Vandaag dan maar even geen toptijd, maar wél de koekoek gezien!

Altijd een heikel onderwerp: honden. Honden en hardlopers boteren lang niet altijd (understatement). Laat staan honden en natuurgebieden. Dat is zo mogelijk nog erger. Wie de schoen past hè. Naar aanleiding van de discussie die op dit moment in de media wordt gevoerd haken wij ook even aan. Maar wel praktisch: dit is geen platform waar de discussie gevoerd wordt. Alleen een mededeling.

Vooropgesteld dit: de weidevogel heeft het moeilijk. Ook hier geen discussie over boeren en te lage waterstanden waardoor de vossen overal kunnen komen en zij de weidevogelnesten kapot vreten. En de grutto niet in de droge grond kan boren. Nee, waar het nu om gaat is dit: waar veel honden pissen komen geen vossen. En dat is goed voor grutto en kievit. Dus honden zijn meer dan welkom in het natuurgebied Kardinge!

Maar er zijn 2 plekken waar ze aangelijnd moeten. Rechts naast de start - het gebied naast de waterplas - mogen de honden de vogels niet verstoren. Maar als 4 mijlrenner kom je daar niet. Maar ook achterin het gebied is een stuk waar reeën niet gestoord mogen worden. Om precies te zijn: tussen de molen (2.4 ) en Rietland (3.7). Ook deze dertienhonderd meter honden aangelijnd!

De afgelopen week verschenen er meerdere malen berichten in de media over jagers in het natuurgebied Kardinge/Noorddijk. Het betreft hier de weilanden van het bouwfonds: het mooiste weidevogelgebied van de gemeente Groningen. Jagers hebben het hier voorzien op hazen en fazanten.

Volgens de bewoners van Drielanden vliegen de kogels om hun oren. Volgens onze experts lopen die jagers niet met een karabijn in het veld en is het waarschijnlijk hagel: "anders raakt hij ook nooit wat."
Maar wie vroeger appeltjes uit de boomgaard jatte en wel eens een buks met zout op de billen gericht gehad heeft, weet dat je rennen moet. Goed voor je pr, dat dan weer wel.

We hebben zondag jl. geen jagers kunnen vinden. En dus hebben we mooie plaatjes geschoten. Kom niet alleen trainen in augustus voor de 4 mijl. Want zie eens hoe mooi een rustend landschap is. Zonder jagers.

Eerlijk gezegd hadden we er al een beetje op gerekend dat er reactie zou komen op ons schrijven over het baanrecord van 27'16". Want toen we de foto van de marathonklok schoten hoorden we al stemmen om ons heen die zeiden: "er was nog iemand hier voor aan, die was nog sneller". Maar die vogel was al gevlogen en wij wisten niet wie hij was. Maar we hoopten dat hij alsnog zou reageren. Wel, dat deed Michel Schaank. Hij complimenteerde de organisatie met de mooie route en zijn toptijd was: 26'33" Dat is nu het baanrecord!

We willen benadrukken dat de 4 mijl van Kardinge een oefenparcours is en dat toptijden en persoonlijke records geen doel op zich zijn. Recreatief rennen en van de natuur genieten, daar gaat het om. Dat kan het hele jaar door. Maar we weten ook dat het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Als verkeersregelaars de route vrij maken, wat let je dan om te pieken? Dus mocht er in de toekomst, vlak voor de échte 4 mijl, behoefte zijn om 1 dagdeel verkeersregelaars te vragen de straat af te zetten zodat iedereen zijn toptijd kan checken, dan vernemen wij dat graag. Dan gaan we kijken of we dat kunnen regelen. Reacties zijn welkom op: info@4mijlvankardinge.nl

Zondag 28 september is het 4 mijl oefenparcours officieel in gebruik genomen. De openingshandelingen werden verricht door Jan Uitham (83) en Cato Bootsma (6), steevast aangeduid als de oudste en de jongste deelnemers van de echte 4 mijl. Of, zoals Ruud van Erp het noemde: "omdat hardlopen voor altijd is".

Jan Uitham is bij leven al een legende. Er was onderling overlegd wie deze man, met zijn respectabele leeftijd, van huis zou ophalen, maar Jan kwam lekker in het zonnetje aangefietst en vertelde dat hij net het parcours even was rondgefietst: "een prachtig parcours". Hij wilde onderweg wel even op een bankje genieten. Na de nodige anekdotes werd het informatiepaneel door Jan en Cato onthuld.

Dat was het sein voor de lopers om naar de startlijn wandelen, waar Jan het startschot gaf. Een kleine honderd hardlopers waren 'los'. Maar ook Nordic Walkers en skeeleraars waren van de partij. En hoewel de opening was aangeduid als een recreantenloop, werd er wel even een baanrecord neergezet: 27'16"
Precies goed was ook de opmerking van een geoefende hardloper: "ik tuur altijd op mijn horloge voor de intervaltraining. Maar nu kan ik op het wegdek de afstand zien en gewoon lekker om me heen kijken".

Er zaten wel twee kinkjes in de kabel: de rek- en strekattributen waren nog niet geplaatst, waardoor de warming-up niet doorging.

En de 28^ste was niet de meest geschikte datum - blijkt dan achteraf. De zaterdag ervoor had Thesinge zijn dorpsrun (Thaisner Dörps Run), deze zondags was "de 7 kilometer van Martenshoek", 's ochtends was er een drukbezochte 4 mijl clinic in het Stadspark, Feyenoord werd afgedroogd in de Euroborg, het was koopzondag en in Berlijn liep Haile Gebrselassie een nieuw wereldrecord. Gelopen wordt er dus genoeg!

Dit trainingsparcours zou wel eens in een behoefte kunnen voorzien.

Zondag 28 september wordt het oefenparcours officieel geopend. Oud schaatser Jan Uitham, ook bekend als de oudste 4 mijlloper, onthult dan het infopaneel van Natuurmonumenten. Hij doet dat samen met het jongste meisje van de Groninger Atletiek vereniging. Want de 4 mijl is voor iedereen, man en vrouw, jong en oud.

Op het veldje naast Bjoeks geeft Groningen Atletiek om 13:00 een gezamenlijke warming-up. Om 13:15 vindt dan de openingshandeling plaats. Om half twee wordt het startschot gegeven voor de loop. Voor de kleine kinderen is er een korte route van 1 mijl uitgezet.

Voor de duidelijkheid: het is geen wedstrijd, maar een recreantenloop. Er is wel officiële marathontijdwaarneming aanwezig.

Deelname is gratis. Opgave is niet nodig, er bij zijn wel!

Net als bij de echte 4 mijl (bij de gevangenis) zorgt ook nu het Waterbedrijf Groningen dat de deelnemers hun dorst kunnen lessen met zuiver kraanwater.

Vandaag was de Groningen Marathon. Bij Kardinge zitten de lopers ergens tussen de 24 en 26 kilometer. Het schijnt het laatste lekkere stukje te zijn: nog niet alle energie is opgebrand en het 'vals plat' komt nog. Hier lachen ze nog…
Voor een klein deel liepen de groten ook over het 4 mijl oefenparcours. Bij 'onze finish' schoten we een paar foto's van deze toppers.

Donderdags pakte ze uit… En hoe! We hadden verwacht dat Maaike Trimbach ergens in een kantlijnkolommetje melding zou maken van het hardloopparcours. Maar ja, als het Dagblad een journaliste stuurt die zelf de 4 mijl rent, dan kan je ook wel een enthousiast stuk verwachten. Toen ze langs kwam kreeg ze uitleg van boswachter Bart Zwiers over de ijsvogeltjes, boleten zo groot als een voetbal, zoetwatermosselen en de grote grazers. Maaike maakte er vervolgens een wervend stuk van. Met een prachtige foto.

Het verhaal haalde alle edities: van de Eemshaven tot aan Zwolle. En de stadseditie kreeg ook nog een vooraankondiging op de hoofdpagina van het stadskatern over het Nieuw Lokaal Akkoord.

Dinsdag 2 september kwamen de wegmarkeerders het parcours opmeten en de belijning aanbrengen. Wat dan weer extra grappig is: de voorman woonde in Appelscha en was een fervent 4 Mijl-loper. Anekdotes te over. Maar zijn hardloopkennis kwam ook goed van pas bij het aanbrengen van de markering. Er is gekozen voor een onopvallende hectometeraanduiding. Pas als je er bijna bovenop zit zie je het. Want in een natuurgebied ben je niet schreeuwerig, maar bescheiden. Uitzondering zijn de start en de finish. Die kun je niet missen. Hopelijk leveren die zo nog een stukje mond tot mond reclame op. Er was nog enige discussie of de pijlen en logo's bij regen glad zouden worden. Maar de wegmarkeerder verzekerde ons dat ook bij hun de tijd niet stilstaat en de techniek voortschrijdt: "nog nooit een klacht gehad met dit materiaal."

Journaliste Maaike Trimbach kwam langs om te kijken wat daar toch allemaal in Kardinge gebeurde. Ze was hartstikke enthousiast en dat deed ons weer goed. Want Maaike is een gepassioneerd hardloopster! Donderdags pakte ze uit…

Er komt schot in de zaak. Dat moet ook wel, want als je het oefenparcours bent voor de échte 4 Mijl, dan moet je ook voor die echte 4 Mijl klaar zijn.
Er wordt nu wekelijks vergaderd.
Wat leidt tot:

1. op 2 september wordt de belijning aangebracht. Het parcours is dan formeel klaar om in gebruik genomen te worden.
2. op zondag 28 september wordt het parcours feestelijk geopend. Nadere aankondiging volgt. Wat al wel zeker is:
   om 13:00 de clinic "een goeie warming-up doe je zo",
   om 13:15 opening door twee markante hardlopers en
   om 13:30 het startschot.
   Aanmelden hoeft niet, zorg dat je er bent. Een gratis evenement.

Eigenlijk best wel leuk: terwijl we bezig zijn de website op te tuigen en klaar te maken (under contruction) voor presentatie, zijn we ook al ontdekt. Op 1 augustus wist loopgroep Bedum al melding van deze site te maken. Op 4 augustus staan we ook al op de site van Groningen Atletiek. Nog niet eens aangemeld bij geen enkele zoekmachine zitten we in de eerste week van augustus al op 300 hits.
Het lijkt wel of iedereen hardloopt

Vandaag ging de beta-versie van de site on-line. Een plattegrond en een paar foto's ter plekke. Vooral bedoeld als discussiestuk voor de betrokkenen. Maar zoiets hou je niet stil

de Regiokrant Groningen heeft een uitgebreid artikel over het voornemen om een 4 mijl parcours aan te leggen in het recreatiegebied. Het ontlokte de boswachter van Natuurmonumenten de uitspraak: "een mooi stuk". Eigenlijk best wel spannend "hoe het stuk zou vallen". Louter positieve reacties ontvangen. Dat geeft de burger moed!